ทุกวินาทีที่เราใช้ชีวิต หลายครั้งความตั้งใจของเรา ถูกส่งไปอยู่กับอนาคตเสมอ

บางครั้งเป็นอนาคตที่ใกล้มาก — มื้อถัดไป งานถัดไป สิ่งที่ต้องทำต่อ

บางครั้งก็ไกลออกไป — ชีวิตที่อยากมี ตัวเองที่อยากเป็น

แล้วสระน้ำของความกังวล ความไม่แน่นอน และความไม่ได้ดั่งใจ ก็เริ่มปรากฏขึ้น

เราจมอยู่กับมันจนชิน

บางครั้งยังบอกตัวเองด้วยว่า

เรากำลังทำสิ่งที่ดี กำลังวางแผน กำลังรับผิดชอบชีวิต

แต่ทำไมถึงไม่เคยรู้สึกเบาสบายเลย

ช่วงหลังเราเริ่มสังเกตตัวเองมากขึ้น

ตระหนักว่า ตอนนี้กำลังทำอะไร

กำลังคิดอะไร

กำลังอยู่ที่ไหน

แล้วพบสิ่งหนึ่ง

หลายครั้ง สิ่งที่เรากังวล มันยังไม่ได้เกิดขึ้นเลย

มันไม่ได้อยู่ตรงหน้าเรา

ไม่ได้เกิดขึ้นในขณะนี้

แต่มันเกิดขึ้นในความคิดของเรา

การอยู่กับปัจจุบัน ไม่ใช่สิ่งที่คุ้นชินสำหรับหลายคน

เพราะเราเติบโตมากับการมุ่งไปข้างหน้า

ถูกสอนให้ไขว่คว้า

ให้แก้ไข

ให้ป้องกัน

ให้กำจัดสิ่งที่ไม่ต้องการ

จนบางครั้ง เราหลงลืมที่จะอยู่กับสิ่งที่มีอยู่

และยิ่งพยายามควบคุมอนาคตมากเท่าไร

เรายิ่งหลุดออกจากปัจจุบันมากขึ้นเท่านั้น

สุดท้ายความไม่แน่นอนก็เข้ามา

แล้วเราก็พยายามอุดทุกช่องว่าง ทั้งที่หลายอย่างยังไม่ได้เกิดขึ้นเลย

ผู้เขียนไม่ได้เชี่ยวชาญเรื่องจิตใจหรือจิตวิญญาณ

เป็นเพียงมนุษย์ธรรมดาคนหนึ่ง

ที่เคยเผชิญ — และบางครั้งก็ยังเผชิญ — กับการฟุ้ง ลอย ไหล และเผลอ

แต่หลายครั้ง การกลับมารู้ตัว

กลับมาสังเกต

กลับมาอยู่กับสิ่งที่เป็นจริง

ช่วยให้ใจเบาลงอย่างน่าประหลาด

เลยอยากบันทึกสิ่งนี้ไว้

เผื่อวันหนึ่ง มันจะช่วยใครสักคน

ให้กลับมาหาตัวเองได้อีกครั้ง

ด้วยความรัก ปรารถนาดี และตั้งใจ

Glow with Bow